Czy wiecie, że Narwiański Park Narodowy można zwiedzać, nie tylko spływając rzeką na kajakach lub pychówkach? Z jednej na drugą stronę Narwi przedostaniecie się na przykład kładką Waniewo-Śliwno, którą park wyremontował w ramach jednego z projektów POIiŚ.
Kładka to w istocie ścieżka przyrodnicza o długości ok. 1,2 km, poprowadzona w poprzek doliny Narwi nad jej rozlewiskami. Jedną z jej największych atrakcji są pływające pomosty, przeciągane na łańcuchach, które pozwalają na przeprawę przez koryta Narwi.
Okolice Waniewa i Śliwna to obszar występowania wielu rzadkich gatunków ptaków m.in. kropiatki, podróżniczka czy wodniczki. Od lat przyciągają one obserwatorów skrzydlatej fauny, zwłaszcza wiosną i latem, w okresie lęgowym, kiedy bagna tętnią życiem. Jednocześnie są popularnym miejscem rekreacji dla okolicznych mieszkańców oraz białostocczan. W 2008 roku zbudowano tu kładkę, aby zapanować nad ruchem turystycznym i zapobiec niekontrolowanej penetracji dzikich obszarów parku. Wkrótce kładka stała się ponadregionalną atrakcją turystyczną, ale z upływem czasu niszczała i wymagała gruntownego remontu.
Modernizacja ścieżki objęła zarówno wymianę całej konstrukcji podestów, jak i budowę dodatkowych dostrzegalni ornitologicznych i miejsc postoju. Ponadto wyremontowano pomosty pływające i cumownicze oraz istniejącą tu wcześniej wieżę obserwacyjną. Ścieżkę wyposażono także w małą infrastrukturę: ławki, kosze na śmieci i stojak na rowery.
Trasa przebiega przez niedostępny, bagienny teren, dzięki czemu można dotrzeć do miejsc w parku, które kiedyś dostępne były tylko za pomocą łódki lub kajaka. Ze ścieżki obserwować można bogactwo roślinności wodnej i przybrzeżnej: grzybieni, grążeli, żabiścieku, mięty wodnej czy czermieni błotnej. Jest to także świetny punkt do podglądania życia ptaków, ich migracji. Natkniecie się tu na żurawie, czaple, bataliony, rycyki, gęsi oraz wiele innych ciekawych gatunków. Na kładce zrobione są przejścia dla dużych ssaków: saren, łosi i dzików.
Wybierając się do parku, warto sprawdzić, czy ścieżka na pewno jest dostępna. Szlak bywa zamykany w okresie zimowym, kiedy na rzece występuje pokrywa lodowa, lub okresowo z uwagi na niekorzystne warunki (zbyt wysoki lub niski poziom wody w rzece).
